Kuruluşu : 1996
Alanı : 33.350 ha.
Konumu : Milli park alanı Muğla ili, Marmaris ilçesi sınırları içerisinde yer almaktadır.
Ulaşım : Milli park Muğla iline 60 km uzaklıkta olup, E550 ve E400 devlet karayolu ile ulaşım sağlanmaktadır. Ayrıca deniz yoluyla ulaşım imkanına da sahiptir.

Milli Parkın orman formasyonunu kızılçam (Pinus Brutia) oluşturmakta. Endemik bir tür olan sığla ağacı sahanın belirli bölgelerinde toplanıyor. Vadi içlerinde kızılçam, meşe, çınar, servi ve kızılağaç birlikte güzel bir peyzaj oluşturuyor. Ayrıca pırnal meşesi, kemes meşesi, yabani zeytin, kocayemiş, tesbih, sumak, keçiboynuzu, menengiç, zakkum ve defne gibi ağaçcık formlu Akdeniz bitkileri de Milli Park alanında geniş alana dağılıyorlar.

Yaban Hayatı oldukça zengin. Özellikle Marmaris -Köyceğiz arasında bulunan yaban
keçilerinin yanı sıra ayı, karakulak,tilki, domuz, sincap, gelincik, oklu kirpi, vaşak, sansar, çakal vb. memeli hayvanlara da rastlanıyor. Bölgedeki kuş çeşitliliği de dikkat çekici. Kartal, doğan gibi türlerin yanında göçmen kuşların konakladığı geniş alanlar çeşitliliği artırıyor.

Gökova Özel Çevre Koruma Bölgesi: Girintili çıkıntılı kıyıları ve koylarıyla yat turizmi yönünden de önemli bir potansiyele sahip bu bölge. Akdeniz bitki topluluğu elemanlarını tümünü bir arada görmenin mümkün olduğu bölgede, kzılçam ve günlük ormanları büyük bir değer taşıyor. Kaliteli orman örtüsü ise Gökova Körfezi’nin kuzey kıyısında Kıran dağları yamaçlarında yoğunluk kazanıyor. Azmaklarla beslenen Gökova ve çevre dağlar, zengin florayı barındırıyor. Bu bölge hayvan varlığı açısından da oldukça zengin. Özellikle Gökova Körfezi güney kesiminde yabani hayvan varlığı oldukça fazla.

Doğal bitki örtüsünü zeytin, kızılçam, sandal ağacı, badem gibi Akdeniz bitki türlerinin oluşturduğu bölgede, yöre halkı tarafından ekonomik amaçla doğadan toplanan kekik, adaçayı, defne yaprağı, keçi boynuzu gibi ürünlerin yanı sıra, seralardaki bitkilerin döllenmesinde kullanılan Bambus arıları ve nesli tükenmekte olan Dağ Keçisi (Capra Aegagrus) en önemli biyolojik zenginlik.

Bozburun yarımadası Özel Çevre Koruma Bölgesi: Ulaşım güçlüğü nedeniyle oldukça bakir kalmış bir bölge. Yerleşimlerin dışında kalan alanlar Kültür ve Doğal SİT olarak tanımlanmış. Datça ve Bozburun yerleşmeleri en büyük yerleşimler olarak çevresiyle birlikte geliştirilmiş. Datça ve çevresindeki kentsel sit alanları korunmuş, mimari tarz gözetilerek plan hükümleri buna göre oluşturulmuş.


Anıt ağaçları

Bölgede tescili yapılmış anıt ağaçlar şöyle; Marmaris Bayır’da Çınar, Servi Ağaçları, Marmaris Söğüt köyündeki Çınar Ağacı, Hisarönü Köyünde Çınar Ağacı.


Sulak alanlar

Doğal veya yapay, devamlı veya geçici, suları durgun veya akıntılı, acı,tatlı veya tuzlu, denizlerin gel-git hareketlerinin çekilme devresinde 6 metreyi geçmeyen derinlikleri kapsayan bütün sular, bataklık, sazlık ve turbalıklar uluslararası Ramsar Sözleşmesi ile sulak alan olarak tanımlanıyor.

Bölgedeki sulak alanlar: Gökova Bölgesi kıyı ve azmaklar sistemi, Akyaka Beldesi, Akçapınar ve Gökçe Köyleri sınırları içinde. Akbük azmakları sistemi , Akbük Koyunda. Hisarönü azmakları ise Hisarönü’nde.


Marmaris’in endemik bitki türleri

Bir yerde bulunan bitkiler listesi Flora, bitkilerin farklılaşma alanları çok özel ve sınırlı ise bubitki türleri de Endemik diye adlandırılıyor. Marmaris Milli parkı ve Gökova ve Datça- Bozburun Özel Çevre koruma bölgeleri endemik zenginliği barındırıyor.

Bir çırpıda sayılabilecek türler şöyle:

Onopordum caricum: Adını yörenin eski adından almış bir diken türü. Globularia dumulosa, Cyclamen trochopteranthum (Domuztopalağı), Campanula Fruticulosa (Çan çiçeği), Liquidambar Orientalis (Günlük ağacı). Ek olarak, Ada çayı, Sığır Kuyruğu, Dikenli Papatya, Yüksük Otu, daha önce sadece Girit Adası’nda endemik olarak bulunduğu sanılan yeni bir endemik hurma türü (Phoenix theoqhrasti) de sayılabilir.

Alanın jeolojik yapısı, peridodit ve kireçtaşları ile alüvyon ve yamaç molozlarından oluşmuştur. Sahanın kuzey-batısında mostra veren Kretase yaşlı mağmatik kayaların (peridodit) okside olması kızıl renkli görünümlere yol açmıştır. Kireçtaşları ise sahanın doğusunda geniş bir alanda mostra verirler. Kireçtaşı mostralarının batı kısmı tabakalı, doğu kısmı ise masif durumdadır.

Milli parkın orman formasyonunu kızılçam (Pinus brutia) oluşturmaktadır. Bununla birlikte endemik bir tür olan sığla ağacı (Liguidambar orientalis) sahanın belirli bölgelerinde yayılım gösterir. Sığla ağaçları derin, nemli ve ağır topraklı taban arazilerde yetişir. Vadi içerisinde ise kızılçam, meşe, çınar ve kızılağaç farklı, karışık ve etkileyici peyzaj değerlerini sunar. Ayrıca pırnal meşesi, kermes meşesi, yabani zeytin, kocayemiş, tesbih, sumak, keçiboynuzu, menengiç, zakkum ve defne gibi ağaçcık formlu Akdeniz bitkileri de milli parkta geniş bir yayılım gösterirler.

Milli park, yaban hayatı bakımından da oldukça zengindir. Özellikle Marmaris-Köyceğiz arasında bulunan ve nesli tükenmekte olan yaban keçilerinin yanı sıra ayı, karakulak, tilki, sincap, gelincik, porsuk, yaban domuzu, tavşan vb. memeli hayvanlara da rastlanılmaktadır.

Milli park sahasında; antik Physkos şehri (Marmaris), Amos (Hisarönü) şehri yer almakta olup, antik çağda bu bölge Karia Bölgesi olarak tanımlanmaktadır. Burada Rhodos kolonisi izleri görülmektedir. Amos’da bir tiyatro, tapınak ve bazı heykel kaidelerine rastlanılmaktadır. Bir Karia kenti olan Amos’un etrafı aynı dönemden kalma bir sur duvarı ile çevrilidir. Physkos (Physeus) antik kentinde ise Hellenistik çağda inşa edilmiş sur duvarları yer alır.


Görünecek Yerler 

Bakir kıyılar, bitki ve hayvan topluluğu açısından zenginliği ile başta Cennet Adası ve diğer adalar görülmeye değerdir. Arkeolojik Physkos şehri, Amos şehri kalıntıları ve doğal peyzajın en güzel örneklerini ziyaretçilerin görmesi mümkündür.


Mevcut Hizmetler

Yöreye gelen ve doğa içerisinde bulunmaktan zevk duyan ziyaretçiler için sahil boylarında günübirlik ve kamp alanları mevcuttur. Marmaris, İçmeler yerleşim alanları tatil bölgesi milli parkın ziyaretçilerine konaklama imkanı sunmaktadır.

 

 


man
Yorum Ekle